Kennisbank

A
B
C
E
F
G
L
M
N
O
P
S

CALUX-assays

De meeste bioassays die het Waterlaboratorium momenteel toepast zijn CALUX®(Chemically Activated LUciferase eXpression)-assays. Hiermee kunnen zeer gevoelig en specifiek biologische effecten op celniveau gedetecteerd worden.

CALUX®  assays vormen een familie  bioassays die gebruik maakt van humane of zoogdiercellen. Ze zijn zodanig genetisch gemodificeerd dat ze licht gaan produceren als reactie op blootstelling aan stoffen die een specifiek effect induceren. Een reporter gen (luciferase) wordt vervolgens afgeschreven in de celkern en vertaald in een enzym dat licht produceert na toediening van zijn substraat luciferine. De hoeveelheid geproduceerd licht is evenredig met de activiteit van de stoffen waaraan de cellen zijn blootgesteld en wordt gekwantificeerd in een luminometer. Het principe van de CALUX-assays is in onderstaande figuur schematisch weergegeven.

CALUX-cellen worden in het laboratorium gekweekt. Om watermonsters te testen worden de cellen uitgeplaat in microtiter wellplaten (96 of 384 wells). Vervolgens worden de cellen 24 uur blootgesteld aan verschillende verdunningen van de stoffen of extracten van watermonsters die getest moeten worden. Bij ieder experiment wordt een concentratiereeks van een referentiestof meegenomen. Na blootstelling  (meestal 24 of 6 uur, afhankelijk van het type CALUX-assay) wordt de hoeveelheid geproduceerd licht kwantitatief gemeten. De activiteit van de stof of het waterextract waaraan is blootgesteld kan vervolgens uitgedrukt worden in equivalenten van de referentiestof.  

Hieronder vindt u links naar wetenschappelijke publicaties waarin Het Waterlaboratorium CALUX-bioassays heeft toegepast voor onderzoek naar chemische waterkwaliteit.

  • Houtman CJ, ten Broek R, Brouwer A. Steroid hormonal bioactivities, culprit natural and synthetic hormones and other emerging contaminants in waste water measured using bioassays and UPLC-tQ-MS. Science of The Total Environment. 2018;630:1492-501.
  • Houtman CJK, J.; Behnisch, P.; Brouwer, A.; Felzel, E. Bioassays als alternatief voor chemische monitoring van PCB’s en PAK’s? H2O-online. 2017;2017(31 oktober):1-10.3.